Leki w tabletkach wsuwamy głęboko na środek języka i zamyka- my pysk czekając, aż pies przełknie ślinę. Leki płynne wlewamy pomału do „torebki", którą tworzy otwór między wewnętrzną stroną policzka, a dziąsłami. W tym celu odciągamy prawym pal- cem wskazującym lewej ręki policzek od wewnątrz, wlewając ły- żeczką albo strzykawką odpowiednią ilość płynu. Całkiem ma- łym szczeniakom podajemy leki płynne zakraplaezem do oczu, a mieszankę wapniowo-tosforową mieszamy z odrobiną masła lub mięsa, aby nie psuć smaku całej karmy. 41 SZCZENIĘ W DOMU ' Na tydzień przed końcem kwarantanny po szczepieniu nakłada- my psu obróżkę i rozpoczynamy w mieszkaniu naukę chodzenia na smyczy. Szelek nie wolno używać, bowiem powodują wy- krzywienie przednich kończyn oraz odstawanie łokci i deformują klatkę piersiową. Obróżka nie może być stale noszona na szyi, gdyż wyciera i niszczy włos, a jest przeznaczona wyłącznie na spacer. Powinna być zrobiona z miękkiej skórki, wąska, bądź też w formie łańcuszka. Wyprowadzamy psa na krótkiej smyczy, przyswajając mu hasło „noga". Psa prowadzimy za lewą nogą, trzymając smycz w prawej ręce, a lewą korygując smyczkę. W dalszej kolejności pozwalamy psu biegać luzem i wzywamy do powrotu, nagradzając smakołykiem i pochwałą. Pies nie może być ukarany, gdy wróci zbyt późno do nogi, bowiem skoja- rzy sobie powrót do właściciela z nieprzyjemnym doznaniem i nabierze nieufności. W tym przypadku właściciel psa winien wy- kazać maksimum cierpliwości i opanowania. Ćwiczenia wycho- wawcze z psem trzeba powtarzać wielokrotnie, a jeśli idzie o spacer, to oczywiście na terenie oddalonym od ruchu kołowego, najlepiej w parku lub za miastem. Obroża przeciwpchelna jest przeznaczona dla dorosłych psów, ponieważ jest nasączona chemikaliami szkodliwymi dla zdrowia przy dłuższym jej nosze- niu. Pies nie może jej lizać ani się nią bawić, powinna więc być przechowywana w miejscu dla psa niedostępnym. Szczeniętom, sukom w ciąży i karmiącym obroży tej nie należy nakładać.