A A A

NIEDŻWIEDZIÓWKI

259. Marzymłódka proporzec Ten latający w dzień motylek spotykany jest na łąkach oraz na brzegach lasów i rzek. Motyl lata w V do poł. VII, gąsienice żerują gromadnie od VII do IX na kwiatach i liściach starca, a wg innych źródeł występują w górach także na lepiężniku i podbiale. Gąsienice zaniepokojone natychmiast spadają na ziemię. Przepoczwarczają się w oprzędach na ziemi lub płytko pod jej powierzchnią i w tej postaci zimują. Poczwarki tego i dwu następnych gatunków mają nieruchome pierścienie odwłokowe.

  • 263. Sadzanka rumienica

    Jeden z najpospolitszych gatunków z rodziny niedźwiedziówek pojawia się w dwu pokoleniach: od poł. IV do poł. VI, oraz w VII i VIII. Gąsienice żerują na bardzo wielu gatunkach roślin zielnych w VI i VII oraz od IX do IV z przerwą na sen zimowy. Gąsienice zimujące mają często ubarwienie brudnobrązowe, wypłowiałe. Przepoczwarczają się między liśćmi nad ziemią lub na ziemi, a także pod kamieniami, w szparach kory itp.

  • 260. Dopaska kreskówka

    Pospolity ten motyl, spotykany na suchych, otwartych, nasłonecznionych piaszczystych miejscach (ugory, przytorza, suche wrzosowiska) o charakterze stepowym, lata od VI do VIII. Zaniepokojony, zrywa się w dzień, przelatując niedalekie odległości. Gąsienice żerują na trawach i wielu roślinach zielnych (bylica, szałwia, wrzos, babka i in.) od VIII do VI z przerwą na sen zimowy. Przepoczwar­czają się w białych oprzędach między roślinami na ziemi.

  • 261. Pstrokówka przetakówka

    Gatunek występujący w podobnym czasie, jak poprzedni i podobnie odżywiający się żyje na brzegach lasów iglastych, wrzosowiskach, na wydmach nadmorskich i ugorach. Gąsienice obu gatunków, bar­dzo podobne wielkością i kształtem, różnią się zasadniczo ubarwieniem. Gąsienice poprzedniego ga­tunku mają na grzbiecie czerwony, przerywany pas i białawoszare boki, gąsienice C. cribraria mają na stronie grzbietowej pas biały, biegnący między ciemnymi plamami.

  • 262. Piaskówka dworka

    Ta piękna i tylko w niektórych okolicach spotykana przedstawicielka rodziny niedźwiedziówek lata od V do VII. Gąsienice, żerujące na trawach i roślinach zielnych, przebywają początkowo gromadnie we wspólnych, białych oprzędach. Żyją od VIII dó IV z przerwą na sen zimowy, po którym rozchodzą się i żerują pojedynczo. Przepoczwarczają się w półprzezroczystych oprzędach między roślinami na ziemi. Dorosłe gąsienice tego gatunku mają różne ubarwienie: od całego czarnego do mieszanego, rudoczarnego o różnej liczbie brodawek z rudymi włoskami na grzbiecie. Włosy na dwu pierścieniach przy głowie są czarne lub ze słabo widoczną domieszką włosów rudych. W hodowli samce tego gatunku wylęgają się z gąsienic czarno ubarwionych. Gdyby fakt ten znalazł potwierdzenie w dłu­gotrwałych obserwacjach, mógłby służyć za dowód dymorfizmu, czyli zróżnicowania płci już w sta­dium gąsienicy. Młode gąsienice tego gatunku mają czarne ubarwienie do przedostatniego linienia, a po nim tylko niektóre okazy.

  • 264. Misiówka czwórka

    Bardzo zmienny w ubarwieniu motyl, znany u nas przede wszystkim z południa kraju, należy do nie­zbyt rzadkich w miejscach występowania. Lata w VI i VII. Gąsienice żerują od VIII do V z przerwą na sen zimowy na wielu gatunkach roślin zielnych. Przepoczwarczają się w półprzezroczystych, szarych oprzędach.

  • 265. Szewnica miętówka

    Motyl bardzo pospolity, spotykany wszędzie, lata od V do VII. Gąsienice, występujące często gromad­nie po kilka, żerują od VI do IX na wielu gatunkach roślin zielnych (mniszek, pokrzywa, szczaw, rdest, babka i in.). Przepoczwarczają się na zimę w ciemnoszarym, półprzezroczystym oprzędzie. Niekiedy pojawia się w VIII drugie, częściowe pokolenie motyli, którego gąsienice żyją od VIII do X.

  • 266. Niedźwiedziówka gosposia

    Wszędzie bardzo pospolity, pięknie ubarwiony motyl, lata w VII i VIII i często zwabia się do światła lamp. Postacie młodociane gąsienic bardzo różnią się rysunkiem i ubarwieniem od dorosłych: ma­ją białe, ciemnoszare i żółte pasy, które w miarę wzrostu stopniowo zanikają. Dorosłe gąsienice różnią się od gąsienic poprzedniego gatunku tym, że mają rude włosy na wszystkich brodawkach trzech pierwszych pierścieni oraz na brodawkach bocznych wzdłuż całego ciała. Brodawki gąsienic A. caja są białe, H. aulica— czarne. U gąsienic A. caja, zaatakowanych przez baryłkarze, wszystkie czarne włosy po ostatnim linieniu są wyraźnie koloru siwego. Jednocześnie daje się zaobserwować znacznie opóźniony w czasie rozwój gąsienic. Gąsienice żerują na wielu roślinach zielnych, krzewach i liściach niskich drzew od IX do VI z przerwą na sen zimowy. Przepoczwarczają się w półprzezroczys­tym szarym oprzędzie, przetykanym włoskami, jak u wszystkich kosmatych gąsienic. Motyle tego gatunku odznaczają się zmiennością rysunku, a także odcieni brązu i czerwieni.

  • 267. Włodarka chorągiewka

    Piękny ten motyl jest rzadziej spotykany od poprzedniego gatunku i przeważnie w osiedlach oraz na terenach ruderalnych na peryferiach miast. Lata w VI i VII. Gąsienice, w postaci młodocianej wystę­pują gromadnie, żerując na trawach i wielu roślinach zielnych, od VIII do V, z przerwą na sen zimo­wy. Od pozostałych gatunków różnią się uwłosieniem, jednakowym na całym ciele, barwy wypłowia­łego ciemnego brązu, brązową głową i czerwonawymi odnóżami oraz wyraźnie widocznymi otwora­mi przetchlinek. Otwory te są białe również i u A. caja, u której jednak są mało widoczne w sąsiedz­twie dużych białych brodawek. Gąsienice A. willica łatwo można zaobserwować po zimowaniu w mar­cu i kwietniu, wygrzewające się gromadnie po kilka lub kilkanaście w promieniach słońca na płotach, pniach i między trawą. Przepoczwarczają się w półprzezroczystych jasnych oprzędach między rośli­nami na ziemi.

  • 268. Krasopani poziomkówka

    Jeden z niewielu przedstawicieli rodziny, latający w dzień i karmiący się nektarem kwiatów. Motyle tego gatunku spotyka się w VI i VII. Gąsienice żerują na wielu roślinach zielnych, na krzewach róż­nych gatunków wierzb oraz na malinach i jeżynach od IX do VI, z przerwą na sen zimowy. Nie zmie­niają ubarwienia od postaci młodocianej. Przepoczwarczają się w białawym oprzędzie na ziemi. Poczwarki odznaczają się zmiennością ubarwienia od czarnego do czerwonoczarnego.